Wyzwolenie - katastrofa do wnętrza trzech aktach Stanisława Wyspiańskiego Akcja utworu od chwili początku aż do końca rozgrywa się na scenie teatru krakowskiego, tudzież więc przedstawia teatr do wnętrza teatrze.Napisany do wnętrza 1902 roku, tudzież wydany do wnętrza styczniu 1903. Podejmuje diagnozę ówczesnej Polski.Po wystawieniu Wesela” do wnętrza 1901 roku Wyspiański otrzymał girlanda spośród cyfrą 44, która miała znajdować się symbolem czwartego wieszcza narodowego. Na owo wyraźne zlecenie publiczności odpowiedział Wyspiański Wyzwoleniem” którego głównym bohaterem uczynił Konrada, jaźń spośród „Dziadów” Adama Mickiewicza.Zadaniem głównego bohatera jest tytułowe wyzwolenie które ma się dopiąć celu na różnych płaszczyznach:Do spraw wyzwoleńczych wypada do tej pory nałożyć wyzwolenie poety, bohatera dramatu. W tym układzie wyzwolenie Polski stanowi problem końcowe, by owo się stało, nacja musi oswobodzić się ze stanu bezwładu woli zaś umysłu, by dokonała się rewolta do wnętrza świadomości współczesnych. Przed zadaniem ostatecznym musi się zatem stoczyć potyczka o ideologię.Główny chojrak - Konrad - ma stoczyć walkę o dusze zaś umysły Polaków. Przystępuje aż do tego zadania, władając prawdą zaś sztuką. To płeć brzydka posiada prawdę wyzwolenia zaś jest poetą, spośród tej racji biegłość powinna mu podarować władzę powyżej duszami. Ona sama jednak, również czeka na wyzwolenie spośród niewoli kłamstwa, które czyni ją niepoważną. Dlatego pies spośród kulawą nogą negacja logiczna bierze jej na poważnie zaś póki będzie trwał ów stan, zgodność spośród rzeczywistością Konrada negacja logiczna dotrze aż do słuchaczy negacja logiczna pozyska dusz zaś umysłów współczesnych. Tym samym tok wyzwoleńczy winien zainicjować się od chwili sztuki.Konrad przybywa spoza światów na deski krakowskiego teatru, by dopiąć celu wyzwolenia kraju. Zostaje ożywiony spośród wykorzystaniem Muzę aż do stworzenia widowiska scenicznego na zadanie Polski. Spektakl ów ukazuje rozpaczliwą sytuację narodu, populacja rozdarte na skłócone warstwy, klasy, stronnictwa, ideologie, które zwalczają się nawzajem, negacja logiczna posiadają żadnego konkretnego programu przemian. Przekrój publiczny prezentuje mgła Karmazyn – Hołysz. Obaj uważają się w ciągu reprezentację narodu, tudzież do wnętrza rzeczywistości owo bezmyślni utracjusze zaś nieroby, które godzą się na niewolę Polski. Przebrani są do wnętrza stroje narodowe, nawiązujące aż do saskiej przeszłości.Konrad krytykuje je w charakterze przebieranki, które wyglądają „jakby Polski negacja logiczna było, Polaków negacja logiczna było, nieomal ziemi poniekąd negacja logiczna było polskiej zaś dopiero co należy było całość pokazywać, gdyż w sumie zostało na parada po trochu” . Przedstawiciele szlachty negacja logiczna zwracają uwagi na chłopstwo.Syntezę polityczną Galicji dają Prezes – stańczyk zaś Przewodnik – demokrata. Prezes patronuje grupie, która wyrzeka się pamięci powstań, poddała się rezygnacji. Przewodnik lecz jest przedstawicielem grupy, która potrafi wyłącznie próbować wzniosłe hasła napuszone frazeologią patriotyczną bez żadnego pokrycia działaniem. W drugiej części widowiska spośród wypowiedzi Kardynała wnioskujemy, iż poniekąd Kościół podporządkował Polaków swoim interesom, wykorzystując ich w charakterze rycerzy wiary. W godzinie upadku pozostawia ich samych sobie zaś zaleca pokorę. Naród, jaki czerpie swoje ideały spośród romantyzmu, trwa do wnętrza bezruchu zaś martwocie. Tylko nieliczni, jakim sposobem jaźń Ojca, odrzucają poezję romantyczną w charakterze jadowity zaród. W utworze pojawia się jaźń Harfiarki tożsamej spośród Lillą Wenedą, bohaterką Słowackiego. Symbolem omamień narodu jest jaźń Geniusza wieszczącego wyzwolenie w poprzek mękę krzyża zaś próbę grobu.Gest Konrada, jaki do wnętrza potężnej inwektywie przeklina poezję uwodzącą nacja chorobliwą mistyką śmierci, okazuje się wyzwoleniem pozornym, teatralną złudą, która kończy się zapadnięciem kurtyny, rozejściem się aktorów zaś demontażem dekoracji. Na pustej, głuchej, ciemnej scenie pozostaje odludny Konrad, miotający się do wnętrza świecie swoich poetyckich iluzji, ścigany spośród wykorzystaniem Erynie, mściwe boginie zemsty spośród wyżartymi oczami do wnętrza rozpaczliwej matni bez wyjścia .