W 1956 Frank Lloyd Wright przedstawił koncepcję projektu wysokiego na milę (1610 m) wieżowca, znanego pod spodem nazwami Mile High Illinois, Illinois Sky-City bądź po prostu The Illinois Obiekt, którego wzgórze planowano do wnętrza Chicago, pył być wyposażonym 528 pięter spośród łączną powierzchnią użytkową 1,71 miliona m². Nigdy go negacja logiczna zbudowano, toż o ile aż do tego doszło, stałby się do wnętrza dzisiejszych (2010) warunkach najwyższym budynkiem świata.Jest owo oczywiście najsłynniejszy spośród na wpół fantastycznych projektów mających ustanowić alternatywę na rzecz rozciągającej się na coraz większe przestrzenie zabudowy miejskiej. Żaden spośród tych pomysłów negacja logiczna został aż do tej pory słynny zbyt wykonalny, chociażby ze względu na koszty. Pewien urywek stanowi Burdż Chalifa do wnętrza Dubaju, jaki lojalny aż do użytku został 4 stycznia 2010 r. (ZEA). Osiągnął Pan wielkość 828m, innymi słowy naokoło połowy wysokości The Illinois wzór przypomina ileś ów spośród wizji Wrighta, znajdować się prawdopodobnie Burdż Chalifa zapoczątkuje nową erę do wnętrza superwysokiej architekturze Wright uważał zbyt możliwe skonstruowanie takiej budowli chociażby zbyt pomocą technologii oraz materiałów mu współczesnych. W tamtych czasach (1956) najwyższym drapaczem chmur był nowojorski Empire State Building, przeszło czterokrotnie niższy, aniżeli The Illinois Być prawdopodobnie dałoby się unieść wolnostojącą stalową konstrukcję o żądanej wysokości, tym acz wystąpiłby łańcuch problemów związanych spośród istotnie dużymi rozmiarami budynku.Materiał z drugiej ręki ówcześnie aż do budowy wieżowców (stal) jest względnie giętki. To powodowałoby znaczne odchyły konstrukcji pod spodem wpływem wiatru stanowiące zagrożenie, głównie na rzecz użytkowników wyższych pięter. Możliwe, iż rozwiązano aby ów problem, umieszczając ruchomą przeciwwagę we wnętrzu budowli tak, jak na przypadek postąpiono na przestrzeni wznoszenia Taipei 101. W ciągu ostatniej dekady znamiennie ulepszono do wnętrza podobny sposób beton, co znajdować się prawdopodobnie pozwoliłoby współcześnie unieść całą budowlę spośród tego materiału. Oryginalnie Wright zakładał wsparcie budowli na rdzeniu (współczesny przypadek – CN Tower) wspierającym stalową ramę, skoncentrowany natura struktury pył wedle twórcy hamować każdemu odchyleniu.Szyby wind niezbędnych aż do podróżowania na wyższe horyzontalny zajęłyby na niższych piętrach całe dostępne miejsce, czyniąc bezsensownym wznoszenie istotnie wysokiego obiektu. Sytuację tę także komplikowałaby smukła struktura wieży. Problem ów został do wnętrza dużej mierze rozwiązany do wnętrza niższych budynkach, takich jak na przypadek Taipei 101, w poprzek stosowanie wind dwupokładowych. W World Trade Center wyższa część budowli została podzielona na sektory, ktokolwiek ze specjalnym pomieszczeniem, do wnętrza którym jest dozwolone było przesiąść się spośród dużych wind ekspresowych aż do wind obsługujących górne piętra. Jednak chociażby o ile stosować oba te rozwiązania, przeszkoda później aby istniał. Wright zakładał egzystencja pięciopoziomowych wind zasilanych energią jądrową znajdujących się na pozornie (najprawdopodobniej znajdowałyby się po stronie budynku niewidocznej na rysunku), aby zaoszczędzić lokalizacja do wnętrza środku. Za przypadek zastosowania tej technologii do wnętrza praktyce coraz raz prawdopodobnie posłużyć CN Tower.Klatka schodowa zabrałaby do wnętrza podobny sposób bez liku miejsca spośród tych samych powodów, co studnia windy. Można aby wziąć górę tę przeciwność w poprzek organizm wind zdolnych aż do pracy do wnętrza razie pożaru bądź innego wypadku. Wprawdzie do wnętrza mniejszym stopniu, jednakowoż ów w pojedynkę przeszkoda wystąpiłby do wnętrza podobny sposób spośród wodą oraz ściekami. Potencjalnym rozwiązaniem mógłby znajdować się nieczynny cyrkulacja wody na wyższych piętrach.Szanse na realizację którejkolwiek spośród serii fantastycznych superzaawansowanych budowli do wnętrza ciągu najbliższych lat wydają się właściwie nikłe. Być prawdopodobnie ongiś progres do wnętrza technologiach budowlanych umożliwi zryw takich, bądź prawdopodobnie coraz wyższych konstrukcji.